Achteruitgang

Loslaten is een continu proces

De juiste hoeveelheid bloem afwegen, een uitstekende stoeptegel vermijden of een treinreis maken: dat kost allemaal energie voor iemand die slechter ziet en hoort. Gelukkig zijn er manieren om hiermee om te gaan.
Leren omgaan met beperkingen is een continu proces, zeker bij een progressieve aandoening. Gaandeweg leer je hoeveel energie iets kost en hoe je de balans houdt. Proberen te functioneren als iemand zonder beperkingen kan lang goed gaan, maar op den duur bereikt dat een grens.
Het loslaten van dingen die voorheen mogelijk waren, gaat vaak in stappen. De eerste stap is om te erkennen dat sommige dingen niet meer kunnen. Dat er hulp nodig is. Dat dagelijkse dingen anders ingericht moeten worden. Erkennen is een moeilijke, maar belangrijke stap. Omgaan met doofblindheid is iets wat niemand kan zonder ondersteuning van vrienden, familie en professionals.

Anders functioneren

Door erkenning kunnen dingen anders gedaan worden, op een rustiger tempo. Dan worden de mogelijkheden ontdekt. Misschien is sociaal contact in een rumoerige omgeving lastiger geworden. Spreek dan op een rustige locatie in kleiner groepsverband of een-op-een af. Door met dergelijke dingen rekening te houden, wordt het leven makkelijker.
Gebruik hulpmiddelen voor slechtzienden. Bijvoorbeeld een taststok om eenvoudiger van A naar B te komen. Of vergrotingssoftware voor de computer. Zo zijn er nog veel meer hulpmiddelen. Als het gehoor en zicht langzaam achteruitgaat, zul je telkens opnieuw moeten kijken welk hulpmiddel bij die situatie past.
Bij een progressieve aandoening gaat zien en horen steeds moeizamer. Waar in het begin alleen moeite is met ’s nachts zien, wordt waarnemen ook overdag moeilijker. Bij kokervisus valt een steeds groter deel van het gezichtsveld weg, wat ervoor zorgt dat je struikelt over dingen die buiten beeld zijn. Het is nodig om continu opnieuw te kijken naar de mogelijkheden.